Jump to content

modina

Dobry Szewc
  • Content count

    323
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    38

Everything posted by modina

  1. Zdawało mi się, że gdzieś na forum przewinął się już wątek i widzialem zdjęcia naprawy dziur w siatkowych cholewkach butów sportowych. Jednak żadne słowa kluczowe nie pozwoliły mi go odnaleźć. Gdyby admin stwierdził, że za bardzo mnożę stare wątki, to proszę o przesunięcie tego posta we właściwe miejsce. To typowy przykład uszkodzenia, gdzie klient mocno przyczynił się do przetarcia siatki (za luźno zasznurowane buty "na stałe") i sposób naprawy, który zwykle stosujemy.
  2. To był psi tydzień. Zaczęło się od poniedziałku - buty z pogryzioną cholewką firmy, która niekoniecznie kojarzy się z obuwiem. Uznaliśmy, że nie ma sensu naszywać jakiś aplikacji, tylko należy wymienić cały pogryziony element w uszkodzonym bucie. Sztuką było jedynie dobranie skóry i spatynowanie jej do właściwego wyglądu - wyszło chyba całkiem nieźle. Reszta to już rutyna. Buty już odebrane, a efekt na zdjęciach. Aha - kopia zawsze powinna się różnić od oryginału - ktoś wie o co chodzi? We wtorek przyniesiono kolejne z pogryzioną cholewką. Jeśli efekt końcowy będzie zadowalający, to jutro machnę kolejne fotki. Dziś rano i popołudniu przyniesiono kolejne 2 pary - w jednych pogryziona okleina na obcasie, drugie z pogryzioną cholewką - w sumie to drobne uszkodzenia - nie wiem, czy będzie się czym chwalić, jeśli, to w przyszłym tygodniu. Jesienią naprawialiśmy sztyblet, w którym odgryzione było pół obcasa, spód z otokiem, pięta cholewki razem z zakładką i zapiętkiem, góra cholewki z pętlą nad piętą i kawał gumy z boku cholewki - dziś klientka była u mnie w tych butach, ale tym razem przyniosła coś innego, choć to też powinno się liczyć Zatem psi tydzień.
  3. modina

    Pogryzione buty, czyli wątek pod psem

    Ktoś znajomy musiałby odebrać, bo ja z braku czasu i awersji do PP - nie odsyłam. Niektórzy moi klienci korzystają z kuriera, ale wtedy wszystko jest na ich głowie - łącznie z zamówieniem odbioru, listem przewozowym, itp. Ja tylko daję mailowo znać, że można po buty przyjechać.
  4. modina

    Skracanie czubków w butach.

    Wiem, że nie ma się czym chwalić, bo są tu tacy, co robią takie rzeczy, ale spodobało mi się zamieszczanie tu fotek, a ponadto chcę wypróbować, czy potrafię założyć nowy wątek. No to parę fotek z wczorajszego dnia. Niestety na pomysł zrobienia fotek wpadłem w połowie roboty, gdy nowe czubki były już zaćwiekowane, więc wyobrażenie dają jedynie nieskrócone jeszcze spody. Smaczku dodaje jeszcze fakt, że skóra przyszwy w jednym z butów była sucha i zaczęła się rwać w przedstopiu przy ćwiekowaniu, więc trzeba było walnąć jeszcze łatę. No i były to buty bezzamkowe, więc wstawione są nowe zamki + rozciąganie cholew. A tak w ogóle, to w dobre miejsce trafiłem?
  5. modina

    Skracanie czubków w butach.

    No, no... Krizg77 Jeszcze większy SZACUN należy się Tobie. Przeglądałem z podziwem Twoje wątki i żałowałem, że od kilku lat się tu nie pojawiasz, a tu taka niespodzianka😀 Cieszę się, choć dla odmiany, to ja rzadziej tu bywam. Pozdrawiam serdecznie.
  6. Przy remontach drogich torebek, gdy trzeba wymienić podszewki, to lubimy szyć je właśnie z kózek, ale zawsze licem na wierzch. Trudniej je zabrudzić, a łatwiej wyczyścić w razie czego, no i wygląd mają odlotowy.
  7. Podszkoliłem się nieco na temat zamszu. Zajrzałem na stronę, o której już kiedyś w jakimś wątku pisałem, że jest dobrą stroną: skora-info.pl I tam napisano o zamszu: Zamsz jest garbowany przez utlenianie się tranu i olei rybich w skórach owiec lub jagniąt, których lico zostało usunięte. Do garbowania używany jest najczęściej olej z wątroby dorsza, tłuszcz foczy bądź wielorybi. Korzystanie z tłuszczów z ryb i ssaków wodnych jest konieczne, ponieważ mają szczególnie dużą zawartość kwasów nienasyconych, które u zwierząt lądowych nie występują z reguły w tak dużych ilościach. Jest to konieczne do procesu garbowania: we włóknach skóry , kwasy tłuszczowe łączą się z tlenem z powietrza i powodują efekt garbowania. (garbowanie przez utlenianie). Czy skóry z w/w filmiku są skórami zamszowymi, jak wynikałoby z opisu obok „Chevre suede”? Bo wyraźnie (liche, bo liche) ale jakieś lico mają. A dyskusja naprawdę ciekawa i wiele się z niej dowiedziałem. Dziękuję.
  8. Wstyd przyznać, ale nie miałem w ręku takiego podręcznika, garbarstwa się nie uczyłem - tylko tyle co mogłem podpatrzeć przy wizytach w różnych garbarniach przy okazji zakupu skór. Zatem oczywiście możesz mieć rację i pewnie masz.
  9. Moim zdaniem nie. Może za mało wiem na ten temat i się mylę, ale tu chodzi raczej o sposób obróbki lica. O welurze mówi się wtedy, gdy powierzchnia (ale nie lico) skóry jest po przejściu noża rozdwajarki. O zamszu, gdy powierzchnia skóry jest zeszlifowana od strony lica, ale tylko tyle, by pokazały się delikatne włoski. Skóra od strony lica na bardzo ścisłą strukturę i dlatego włoski te są niezwykle gęste i króciutkie. Struktura skóry im dalej od lica jest coraz rzadsza, więc włosków na welurze jest coraz mniej, są dłuższe i nawet świetnie wyszlifowany ledwie udaje zamsz. Nawet chromowy nubuk, gdy się go zeszlifuje nieco głębiej stanie się zamszem. Jeśli jest tu jakiś mistrz garbarski, to proszę niech się wypowie i mnie oświeci, jeśli się mylę. Wikipedii, niestety, nie można traktować jak wyrocznię. O "mojej definicji" weluru, jak ja ją rozumiem napisałem powyżej. Nie przywiązywałbym się do nazw handlowych. Na prawie wszystkich włoskich butach można przeczytać na spodach "Vero cuoio", czyli "prawdziwa skóra", podczas, gdy w rzeczywistości często te spody wykonane są nawet nie z dwoiny, tylko z przemielonych skórzanych odpadów z dodatkiem lepiszcza, czyli z tzw. skóry wtórnej, czyli w rzeczywistości z tzw. skóry "genueńskiej", czy jakoś tak.
  10. Jest to normalna, licowa kózka z całkiem przyzwoitym licem. Biorąc ją do ręki nie nazwałbym jej skórą welurową, tylko licową. Jedynie z Twojego "kaprysu" używasz ją na stronę welurową. A tak przy okazji - teczka jak zwykle świetna.
  11. Zasadniczo skóry na welur się nie wykańcza, za wyjątkiem ewentualnego przeszlifowania mizdry, by była gładsza, no i farbowania. Czyli korzystasz z licowej kozy, w której z jakiś względów bardziej zadbano o mizdrę, niż o lico. Zwykle jest odwrotnie. Jeśli w gotowym wyrobie stroną użytkową jest mizdra, to można powiedzieć, że jest zrobiony z weluru, choćby od strony "rewersu", jak mówisz, było lico. Nie widzę żadnych sprzeczności w naszych wywodach z tego wątku. Sposoby garbowania całkowicie pomijam, bo nie są one istotne, by rozróżnić (czy odróżnić) skórę licową, welurową czy nubuk (który jest też odmianą skóry licowej). Teraz dopiero doczytałem ten dopisek i mam wątpliwości. 1. Dobrze wyszlifowana dwoina, która ma ścisłą strukturę, może tylko imitować zamsz (dlatego napisałem, że ta - w tej torbie, od której zaczęliśmy dyskusję - nawet nie imituje zamszu) ale zamszem nigdy nie będzie, bo prawdziwy zamsz uzyskuje się przez usunięcie lica przez jego zeszlifowanie (a nie rozdwojenie skóry) i wyeksponowanie tkanki, "włosków" leżących tuż pod licem. Zatem, jeśli Twój cudzysłów przy słowie "zamsz" można zastąpić słowem "pseudo-zamsz" lub "imitacja zamszu", to zgoda. 2. Co do fartuchów spawalniczych, to zwykle widywałem takie z grubych, międlonych licowych skór bydlęcych wyprawianych chromowo, a nie z dwoin, ale "ekonomia" rządzi się się swoimi prawami, więc nie zdziwiłbym się, ale wątpliwa wydaje mi się ich trwałość. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia, gdybym miał wybór, to kupiłbym fartuch droższy licowy, niż tańszy z dwoiny.
  12. Wrzuć zdjęcie tego weluru koziego, z którego korzystasz, i to z obu stron. Jeśli jest to skóra wykończona od strony mizdry, to powinna mieć z "lewej strony" normalne lico. Jeśli z obu stron ma mizdrę, to jest to dwoina.
  13. Skóry kozie są tak cienkie, że praktycznie nie robi się z nich dwoin. Czyli jeśli nawet użyje się takiej skóry mizdrą na wierzch, to nie jest to dwoina, a licowa skóra, tylko odwrócona i w takim sensie można powiedzieć o niej, że to welur. W praktyce się tak nie robi, chyba, że lico jest mocno pokaleczone i nie nadaje się do wyeksponowania. Natomiast prawie 100% butów welurowych robionych jest z weluru bydlęcego, czyli właśnie z dwoiny - jest to druga warstwa rozdwojonej skóry bydlęcej, która ma mizdrę z obu stron. Są też dwoiny świńskie, ale prawie w całości traktowane są jako futrówki (podszewki) lub wyściółki - na wierzchy do butów są za słabe. Zamsz zaś robi się przez silniejsze zeszlifowanie lica skóry, niż w nubuku, aż na licu pokaże się delikatny włosek. Dlatego niektórzy mylą zamsz z welurem. To zaś, czy zamsz robi się ze zwierząt łownych, czy z hodowlanych, jest rzeczą drugorzędną, można go zrobić z tych i z tych - wszystko jest kwestią sposobu garbowania i obróbki lica. Niektórzy wskazując welurowe buty mówią, że są z zamszu. Dla znającego się na rzeczy, welur to tylko kiepska imitacja zamszu. Jeszcze drobne uściślenie dotyczące skór kozich. Oczywiście skóry te przepuszcza się przez rozdwajarkę, by uzyskać równą grubość skóry i pozbyć się tych wszystkich żył, itp. Jednak, ze względu na małą grubość skóry koźlęcej, to co powstaje po oddzieleniu jest zwykłym odpadem. Chyba, że przy rozdwajaniu maszyna jest ustawiana tak, że licowa warstwa jest cieniutka (np. z przeznaczeniem dla introligatorów) i że można uzyskać jeszcze zadowalająco grubą dwoinę. Wtedy dopiero troina jest odpadem (trzecia warstwa). Jednak to co swobodnie uzyskuje się przy skórach bydlęcych (skóra licowa, dwoina, i nawet, choć rzadko użytkowa troina) przy cienkich skórach jest rzadkością. Z 15-20 lat temu były dość modne buty wykonane z troiny i to żyłami na wierzchu. Wyglądało to dość oryginalnie, acz ohydnie.
  14. No i znowu wyszła nówka sztuka, aż nie do uwierzenia. Mistrzostwo świata.
  15. To już któryś z kolei wątek dotyczący toreb, teczek z dwoiny, wszystkie w stylu "old look", że aż zastanawiam się, czy to nie zakamuflowany spam. Jak czytam, że teczka wykonana jest "z wysokiej jakości skóry bydlęcej", to aż mnie skręca. Od kiedy to chamska, bydlęca dwoina jest wysokiej jakości skórą? Dwoina, to dwoina - toż to prawie odpad, a takie teczki, to "skórzane" teczki "dla ubogich", którym się wciska, że to towar luksusowy. To nie jest żadna hybryda skóry licowej i zamszu. To nie ma nic wspólnego ani ze skórą licową, ani z zamszem. To jest dwoina bydlęca, czyli tzw. skóra welurowa, która nawet nie imituje zamszu. Ta skóra nie jest nawet dobrze wyszlifowana i jest zgrubnie pomalowana farbą - jakby wałkiem. Nie wiem dokładnie, nie znam tej technologii malowania takiej skóry. Może maluje się ją natryskowo, a potem zwija na różne strony, by farba popękała - nie mam pojęcia. Takie malowanie nadaje trochę tej dwoinie efektu antykowania, starzenia, ale całkowicie komplikuje możliwość jakiejś rozsądnej konserwacji, bo to ani natłuścić, ani odmalować.
  16. Benedyktyńska, mistrzowska robota - jak zwykle zresztą.
  17. Lekko przeszlifuj.
  18. Typowy objaw słabego unieruchomienia stopy w za dużym bucie.
  19. Pełna wkładka w luźniejszym bucie jest dobrym pomysłem. Gdyby była odczuwalna zbytnia różnica w wysokości, to w drugim bucie można dać tylko pół-wkładkę - pod piętę. Cholewkę (ze skóry!) w luźniejszym bucie można potraktować gorącym powietrzem z suszarki do włosów. Ostrożnie poobracać buta w strumieniu gorącego powietrza - skóra się obkurcza. Choć jeśli skóra jest gruba, a cholewka wielowarstwowa (pianki, podszewki, jakieś pufki, itp.) to może to nie przynieść żadnej poprawy. Przy takim grzaniu omijać spody, wszelkie syntetyczne elementy i podszewki.
  20. modina

    Naprawa przetartych zapiętków.

    Dziękuję kolegom po fachu. Jasne, że można kopiować, niczego zastrzeżonego tam nie ma
  21. modina

    Naprawa przetartych zapiętków.

    Nowych, wykonanych ze skóry zapiętków w przetartych piętach do tej pory nie prezentowałem, bo jest to tak rutynowa praca, i to nawet, gdy są to zapiętki tzw. nakładane, że zwykle nie ma się czym chwalić. Tu jednak jest jeden drobny, dość rzadko spotykany szczegół, że postanowiłem zaprezentować tę naprawę. Ten szczegół, to pętle za piętami, które należało przyszyć na zapiętkach, ale nie na wylot, tj. w środku nie ma żadnego szwa od przyszycia pętli. No to kilka szczegółowych fotek po naprawie – od środka, po bokach, i rzut z tyłu. Fotek dziurawych zapiętków przed naprawą nie robiłem, ale takie to każdy widział.
  22. modina

    Naprawa przetartych zapiętków.

    Niestety, nie chodzę na pocztę, więc nie odsyłam paczek. Ktoś musiałby te buty odebrać. Nie rozumiem takiego podejścia. Dużo roboty, to dużo pieniędzy. Sam mam kilka stawek na zapiętki w zależności od stopnia skomplikowania - nie piszę "stopnia trudności", bo trudnego tam nie ma nic - są tylko mniej lub bardziej pracochłonne. Prędzej uwierzę, że ktoś nie za bardzo potrafi i zasłania się tym, że mu się nie chce, nie opłaca, itp.
  23. No i proszę, wszystkie teorie wzięły w łeb:-) Gratulacje.
  24. Raczej sensu i szans nie widzę. Dlatego napisałem, że IMO walka jest przegrana.
×

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.